Steve Jobs Biography Reveals He Told Obama, 'You're Headed For A One-Term Presidency'

Jobs' Meeting With Obama

Jobs, who was known for his prickly, stubborn personality, almost missed meeting President Obama in the fall of 2010 because he insisted that the president personally ask him for a meeting. Though his wife told him that Obama "was really psyched to meet with you," Jobs insisted on the personal invitation, and the standoff lasted for five days. When he finally relented and they met at the Westin San Francisco Airport, Jobs was characteristically blunt. He seemed to have transformed from a liberal into a conservative.

"You're headed for a one-term presidency," he told Obama at the start of their meeting, insisting that the administration needed to be more business-friendly. As an example, Jobs described the ease with which companies can build factories in China compared to the United States, where "regulations and unnecessary costs" make it difficult for them.

Jobs also criticized America's education system, saying it was "crippled by union work rules," noted Isaacson. "Until the teachers' unions were broken, there was almost no hope for education reform." Jobs proposed allowing principals to hire and fire teachers based on merit, that schools stay open until 6 p.m. and that they be open 11 months a year.

Aiding Obama's Reelection Campaign

Jobs suggested that Obama meet six or seven other CEOs who could express the needs of innovative businesses -- but when White House aides added more names to the list, Jobs insisted that it was growing too big and that "he had no intention of coming." In preparation for the dinner, Jobs exhibited his notorious attention to detail, telling venture capitalist John Doerr that the menu of shrimp, cod and lentil salad was "far too fancy" and objecting to a chocolate truffle dessert. But he was overruled by the White House, which cited the president's fondness for cream pie.

http://www.huffingtonpost.com/2011/10/20/steve-jobs-biography-obama_n_1022786.html

Vindt u het heel erg, lezers, dat ik toch maar niet naar Occupy De Beurs ga? Ik ben toevallig voor kapitalisme en Joden.

Ze willen dus vandaag, hier in Amsterdam, ook het Beursplein bezetten. Net zoals men in New York Wall Street bezet houdt met de actie Occupy Wall Street.

Het kapitalisme heeft het namelijk gedaan. De banken hebben het gedaan.

En zal ik u eens wat vertellen? De Joden hebben het gedaan.

Dit las ik op de website van Welingelichte Kringen: 'Eén van de drijvende krachten achter Occupy Wall Street is Kalle Lasn. (...) Van hem staat vast dat hij een wantrouwen heeft tegen Joden. En dat hij denkt dat Joden steken achter de deplorabele staat van de VS en de wereld. Volgens hem zitten de neoconservatieven achter de slechte toestand van de VS. Hij meent dat er vijftig leidende neocons zijn. En volgens hem zijn daarvan 26 Joden.'

Vindt u het heel erg, lezers, dat ik toch maar niet naar Occupy De Beurs ga? Ik ben toevallig voor kapitalisme en Joden.

Lees verder...

'Talk to the invisible hand!'

Wees.

En ineens begrijp je een beetje wat je voelt als je naar je geliefde MacBookje kijkt.

Hij is wees. 
En hetzelfde gebeurt als toen met Marvin Gaye en Kurt Cobain en Michael Jackson. De muziek wordt mooier en beter en nog meer gewaardeerd.

De producten van Steve ook.

Ze waren al mooi en ze zien er nu nog mooier en waardevoller uit.

Mijn liefde voor Apple begon eigenlijk met de MacBook van mijn moeder, die ik na lang wikken en wegen tussen Windows machines voor haar had uitgezocht. Ze kon toch niet goed met haar tien jaar oude PC omgaan dus ze kon net zo goed ‘om’.

Binnen drie maanden was ik ook om.

Het was wel even wennen in het begin en nog steeds heb ik moeite om in een keer de umlaut te vinden op de Mac. Maar het zag er tenminste mooi uit.

Als je Windows PC crashte dan keek je naar een lelijk ding met een blauw scherm.

Als iets van Apple het niet deed dan verzuchtte je ‘ach wat ben je mooi, we proberen het wel opnieuw.’

Jaren eerder had mijn vader een van de eerste iMacs gekocht. Als ik bij ‘m was wist ik bij God niet hoe ik een website moest opzoeken of een file. Maar cool was het wel.

Nu zijn we allemaal Apple. Vriendin ook, mede dankzij mij.

En toen ze me een keer belde in grote paniek, dacht ik dat er een groot ongeluk had plaatsgevonden. Dat was ook zo. Een vaas was over de MacBook gegaan.

Ze was ontroostbaar. Gelukkig was er Time Machine en verzekering.

Wat later heb ik nooit een groter iPhone verslaafde meegemaakt dan mijn geliefde.

Steve Jobs, pro-business, pro-globalist, maar verschrikkelijk geliefd onder wereldverbeteraars. Hij haalde het beste uit de combinatie van perfectionisme en kapitalisme.

Een groot Apple fan schreeuwde vlak na Steve’s dood uit: “So the lesson of Steve Jobs’ succes is; Try LSD when you’re young. Drop out of college and live like a tramp for a while. Be ambitous and obnoxious at work. Be arrogant enough to think you can make a dent in the Universe.. and oh yeah.. Let’s find a cure for cancer.’

Die Apple fan was ik.

In effect, the banks socialized risk and privatized profits. Securitizing mortgages, for example, made many bankers wealthy while ultimately leaving governments indebted and citizens homeless.

AFTER flying around the world this year to cover street protests from Cairo to Morocco, reporting on the latest “uprising” was easier: I took the subway (...)
I don’t share the antimarket sentiments of many of the protesters. Banks are invaluable institutions that, when functioning properly, move capital to its best use and raise living standards. But it’s also true that soaring leverage not only nurtured soaring bank profits in good years, but also soaring risks for the public in bad years.
In effect, the banks socialized risk and privatized profits. Securitizing mortgages, for example, made many bankers wealthy while ultimately leaving governments indebted and citizens homeless. 

http://www.nytimes.com/2011/10/02/opinion/sunday/kristof-the-bankers-and-the-revolutionaries.html?_r=1&src=me&ref=general